Wchodzisz i wiesz

19 lutego 2026 r. o godz. 11:00 Trybunał Konstytucyjny rozpozna skargę konstytucyjną dotyczącą zakresu i sposobu rozpoznania wniosku o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego sądu administracyjnego.

Trybunał Konstytucyjny dokona kontroli zgodności:
1) art. 5a § 1, § 10 i § 11 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, rozumianego w ten sposób, że „dopuszczalne jest rozpoznanie wniosku o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego przez sąd, który nie spełnia wymogów bezstronności i niezawisłości, albowiem jego skład tworzą sędziowie:
- powołani na urząd sędziego w procedurze nominacyjnej z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa, której ukształtowanie nastąpiło z pominięciem statuowanej w art. 4 Konstytucji RP zasady, by każdy organ władzy posiadał legitymację demokratyczną oraz działającej na podstawie przepisów, co do których brak zgodności z Konstytucją stwierdził Trybunał Konstytucyjny w wyrokach: SK 43/06, SK 7/06, K 25/07, K 40/07, SK 57/06, K 62/07, K 5/17 oraz
- sędziowie, którzy kwestionują sposób ukształtowania składu Krajowej Rady Sądownictwa na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 2017 r. oraz kwestionują status sędziów powołanych od marca 2018 r., a także są - jako członkowie Komisji Kodyfikacyjnej stanowiącej wewnętrzny organ Rady Ministrów - bezpośrednio podlegli Premierowi i Ministrowi Sprawiedliwości”,
z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 i art. 7 Konstytucji RP;
2) art. 5a § 10 i § 11 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, rozumianego w ten sposób, że „dopuszczalne jest rozpoznanie wniosku o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego bez zapewnienia sędziemu gwarancji procesowych przysługujących mu jako uczestnikowi postępowania o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności przez naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, naruszenie zasady jawności, transparentności w procedurze losowania składu orzekającego według jawnych przejrzystych kryteriów oraz zastosowanych metod; pozbawienie możliwości wysłuchania, pozbawienie możliwości skorzystania z procesowych środków ochrony, co prowadzi do naruszenia prawa do sądu”,
z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 i art. 7 Konstytucji RP;
3) art. 5a § 18 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, rozumianego w ten sposób, że „dopuszczalne jest rozpoznanie wniosku o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego bez zapewnienia sędziemu gwarancji procesowych poprzez wyłączenie w postępowaniu odpowiedniego zastosowana przepisów o zażaleniu”,
z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 i art. 7 Konstytucji RP;
4) art. 5a § 1, § 5 i § 6 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, rozumianego w ten sposób, że „dopuszczalne jest abstrakcyjne zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego z pominięciem konkretnych negatywnych przesłanek uwzględnienia wniosku tj. «okoliczności danej sprawy», «okoliczności dotyczących uprawnionego», «charakteru sprawy» oraz przyjęcie, że brak dowodów wpływu ewentualnego braku bezstronności i niezawisłości na «okoliczności niniejszej sprawy», «okoliczności dotyczących uprawnionego» i «charakteru sprawy» nie stoi na przeszkodzie merytorycznemu rozpoznaniu wniosku”,
z art. 60 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 2 oraz art. 178 ust. 1, art. 179 i art. 180 ust. 1 i 2 Konstytucji RP;
5) art. 5a § 1 w związku z art. 5a § 5 i § 6 w związku z art. 5 § 1c ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, rozumianego w ten sposób, że „dopuszcza kwestionowanie niezawisłości i bezstronności sędziego sądu administracyjnego z powodu okoliczności towarzyszących jego powołaniu, dopuszcza merytoryczną ocenę prawomocnej uchwały Krajowej Rady Sądownictwa, będącej podstawą powołania na urząd sędziego”,
z art. 60 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 2 oraz art. 178 ust. 1, art. 179 i art. 180 ust. 1 i 2 Konstytucji RP;
6) art. 5a § 1 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, rozumianego w ten sposób, że „dopuszcza kwestionowanie niezawisłości i bezstronności sędziego sądu administracyjnego wyłącznie na podstawie «okoliczności towarzyszących powołaniu», dopuszcza merytoryczną ocenę prawomocnej uchwały Krajowej Rady Sądownictwa przez przyjęcie, że «okoliczności towarzyszące powołaniu» są zawarte w prawomocnej uchwale Krajowej Rady Sądownictwa oraz dopuszcza kwestionowanie niezawisłości i bezstronności sędziego sądu administracyjnego wyłącznie na podstawie okoliczności przytoczonych w uchwale, z pominięciem ustawowego obowiązku udowodnienia przez uprawnionego istnienia powyższych niedostatków i powiązania ich z konkretną sprawą i okolicznościami dotyczącymi Wnioskodawcy”,
z art. 60 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 2 oraz art. 178 ust. 1, art. 179 i art. 180 ust. 1 i 2 Konstytucji RP;
7) art. 5a § 1, § 5 i § 6 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, rozumianego w ten sposób, że „dopuszcza w sprawie dotyczącej oceny bezstronności i niezawisłości sędziego sądu administracyjnego wykreowanie pozaustawowych warunków do objęcia urzędu sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego”,
z art. 60 w związku z art. 32 ust. 1 w związku z art. 7 Konstytucji RP;
8) art. 5a § 1 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, rozumianego w ten sposób, że „dopuszcza w sprawie dotyczącej oceny bezstronności i niezawisłości sędziego sądu administracyjnego zbadanie aktu powołania przez Prezydenta RP na urząd sędziego”,
z art. 60 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 2 oraz art. 178 ust. 1, art. 179 i art. 180 ust. 1 i 2 Konstytucji RP.

Skarga konstytucyjna wniesiona została w wyniku  postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, który wydał postanowienie z grudnia 2024 r. w sprawie oddalenia zażalenia Skarżącej na postanowienie NSA z października 2024 r. w przedmiocie wyłączenia sędziego NSA od rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, tym samym orzekając ostatecznie o określonych w Konstytucji wolnościach lub prawach Skarżącej.

Skarżąca wskazuje, że zaskarżone postanowienie narusza jej podmiotowe prawa publiczne tj. prawo do sądu, prawo do adekwatności rozwiązań ustawodawczych do zakładanego celu regulacji; prawo do uzyskania zgodnego z prawdą materialną rozstrzygnięcia sądowego i wywodzone z niego prawo do sprawiedliwie ukształtowanej procedury i zostało wydane na podstawie przepisów niezgodnych z art.45 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP.

Ponadto zdaniem Skarżącej zaskarżone postanowienie narusza prawo Skarżącej do sprawowania urzędu sędziego, prawo równego dostępu do służby publicznej, prawo do ochrony przed środkami, które mogą zagrozić niezawisłości i autonomii sędziowskiej, które wynikają z kilku norm konstytucyjnych, pozostających we wzajemnym powiązaniu, tj art. 60 w zw. z art. 31 ust. 3 w zw. z art. 2 Konstytucji oraz art. 178 ust. 1, art. 179 i art. 180 ust. 1 i 2 Konstytucji RP.

Skład orzekający Trybunału Konstytucyjnego: sędzia TK Jarosław Wyrembak - przewodniczący, sędzia TK Stanisław Piotrowicz - sprawozdawca, sędzia TK Rafał Wojciechowski, prezes TK Bogdan Święczkowski, sędzia TK Andrzej Zielonacki.

Do katastrofy doszło w środę 12 lutego około godziny 17.30. Samolot Beechcraft A36 zahaczył o przewody energetyczne w pobliżu miejscowości Brownsboro we wschodnim Teksasie i zarył przednią częścią w ziemię w pobliżu budynków mieszkalnych. 

Lokalne media informują, pilot zgłosił kontrolerom potrzebę awaryjnego lądowania. Do wypadku doszło, gdy próbował posadzić awionetkę.

Pilot Ron Timmermans i jego żona Barbara zginęli na miejscu. Katastrofę przeżył tylko ich pies. Nikt na ziemi nie odniósł obrażeń.

Federalna Agencja Awiacji (FAA) opublikowała wstępny raport w sprawie tragedii. Urzędnicy ustalili, że Timmermans zgłosił konieczność awaryjnego lądowania z powodu „oleju pokrywającego przednią szybę”. Pełny raport powstanie w oparciu o ustalenia także śledczych z Narodowej Rady Bezpieczeństwa Transportu (NTSB).

Piesek zostanie adoptowany przez bliskich Timmermansów.

Czytaj także: Samolot do samodzielnego montażu rozbił się na podwórku

Tematem zajął się zespół z niemieckiego Uniwersytetu w Bonn. Poprzednie badania nie dały jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, czy to uszkodzenie genetyczne może być przekazywane z rodzica na dziecko – zwrócono uwagę w artykule w magazynie „Scientific Reports”.

Tym razem naukowcy skupili się na innym aspekcie. Zamiast wychwytywać nowe mutacje DNA w kolejnym pokoleniu, poszukiwali tak zwanych skupionych mutacji de novo (cDNM), czyli dwóch lub więcej mutacji w bliskim sąsiedztwie, występujących u dzieci, ale nie u rodziców. Założono, że byłyby to mutacje wynikające z pęknięć w DNA rodziców spowodowanych ekspozycją na promieniowanie.

„Zaobserwowaliśmy znaczący wzrost liczby cDNM u potomstwa napromieniowanych rodziców, a także potencjalny związek między szacunkową dawką (promieniowania) a liczbą cDNM u danego potomstwa” – wskazali badacze.

„Pomimo niepewności co do dokładnej natury i ilości zaangażowanego promieniowania jonizującego, niniejsze badanie jest pierwszym, które dostarcza dowodów na istnienie międzypokoleniowego wpływu długotrwałej ekspozycji ojca na małe dawki promieniowania jonizującego na ludzki genom” – podkreślili.

Eksperyment polegał na zsekwencjonowaniu całego genomu 130 dzieci pracowników biorących udział w usuwaniu skutków katastrofy w Czarnobylu. Tak zwani likwidatorzy byli grupą żołnierzy, strażaków, górników i cywilów, których narażano na ogromne dawki promieniowania – gasili pożar elektrowni, budowali sarkofag czy prowadzili prace dekontaminacyjne. Było ich według szacunków od 600 tysięcy do miliona. Wielu zmarło wkrótce po interwencji, inni często zapadali na nowotwory.

Genom dzieci likwidatorów porównano z genomem 110 dzieci operatorów niemieckich radarów wojskowych, którzy prawdopodobnie byli narażeni na tak zwane promieniowanie błądzące, oraz 1275 dzieci rodziców nienarażonych na promieniowanie, które posłużyły jako grupa kontrolna.

Badacze stwierdzili średnio 2,65 cDNM na dziecko w grupie badanej w Czarnobylu, 1,48 na dziecko w grupie badanej w Niemczech i 0,88 na dziecko w grupie kontrolnej. W ich ocenie liczby te są prawdopodobnie zawyżone ze względu na szum w danych, ale nawet po wprowadzeniu korekt statystycznych różnica była nadal znacząca.

Ustalono także, że wyższa dawka promieniowania dla rodzica zazwyczaj oznaczała większą liczbę cDNM u dziecka. Jest to zgodne z teorią, że promieniowanie tworzy cząsteczki znane jako reaktywne formy tlenu, które są zdolne do rozrywania nici DNA.

Naukowcy przyznali jednak, że ryzyko dla zdrowia powinno być stosunkowo niewielkie – nie stwierdzono zwiększonego ryzyka zachorowania u dzieci rodziców narażonych na działanie promieniowania. Wynika to po części z faktu, że wiele cDNM prawdopodobnie znajduje się w „niekodującym” DNA, a nie w genach bezpośrednio kodujących białka.

„Biorąc pod uwagę niewielki ogólny wzrost liczby cDNM po narażeniu ojca na promieniowanie jonizujące i niewielki odsetek genomu kodujący białka, prawdopodobieństwo, że u potomstwa narażonych rodziców wystąpi choroba wywołana przez cDNM, jest minimalne” – wskazali badacze.

Kluczowy wniosek jest jednak taki, że długotrwała ekspozycja na promieniowanie jonizujące może pozostawić niewielkie ślady w DNA przyszłych pokoleń. Podkreśla to potrzebę zachowania środków ostrożności i starannego monitorowania osób narażonych na ryzyko. Jest to szczególnie ważne w kontekście ataków Rosjan na obiekty energetyczne w Ukrainie, także elektrownie jądrowe.

„Możliwość przekazania zmian genetycznych wywołanych promieniowaniem następnemu pokoleniu budzi szczególne obawy u rodziców, którzy mogli być narażeni na wyższe dawki promieniowania jonizującego lub narażeni potencjalnie przez dłuższy okres niż jest to uważane za bezpieczne” – zaznaczyli badacze.

Czytaj także: Eksperci alarmują w sprawie Czarnobyla. „Powłoka przestała izolować”

Uczelnia kieruje ofertę m.in. do oficerów i funkcjonariuszy służb mundurowych, co budzi poważne kontrowersje i pytania o bezpieczeństwo oraz standardy akademickie.

Leszek Sykulski, który w ostatnich latach zniknął z głównego nurtu debaty publicznej po serii prorosyjskich wystąpień, zdjęć z rosyjskim ambasadorem oraz założeniu prokremlowskich organizacji i partii politycznej, ponownie pojawia się w przestrzeni publicznej. Został wpisany na listę nauczycieli akademickich gdańskiej uczelni i ma prowadzić oraz firmować nowe studia podyplomowe. Zajęcia mają rozpocząć się 1 marca i odbywać się w trybie niestacjonarnym, również zdalnie.

Z informacji rekrutacyjnych wynika, że studia są adresowane m.in. do pracowników administracji publicznej, samorządowców, dziennikarzy, analityków, a także oficerów i funkcjonariuszy służb mundurowych. Władze uczelni nie dostrzegają w tym zapisie niczego niewłaściwego, mimo że program ma być prowadzony przez osobę, która otwarcie opowiadała się za „normalizacją relacji” z Rosją i Białorusią oraz krytykowała Zachód i Unię Europejską w narracji zbieżnej z interesami Kremla.

W 2026 roku rektorem uczelni został Eryk Kowalczyk – teolog i jednocześnie zawodowy oficer Wojska Polskiego. Jest on wieloletnim współpracownikiem Sykulskiego. W przeszłości obaj działali w Polskim Towarzystwie Geostrategicznym, a Kowalczyk był m.in. redaktorem naczelnym pisma wydawanego przez tę organizację.

Zatrudnienie Sykulskiego na uczelni nastąpiło już po objęciu funkcji rektora przez Kowalczyka, co wzmacnia pytania o charakter i motywacje tej decyzji. Wyższa Szkoła Społeczno-Ekonomiczna w Gdańsku była wcześniej w centrum uwagi śledczych. Poprzedni rektor i właściciel uczelni usłyszał zarzuty korupcyjne w sprawie związanej z aferą Collegium Humanum i zrezygnował ze stanowiska. Choć formalnie władze uczelni się zmieniły, a nowy rektor podkreśla akademicki charakter szkoły, decyzja o uruchomieniu studiów pod kierownictwem Sykulskiego ponownie wywołała falę krytyki.

Sykulski w ostatnich latach był jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci środowiska prorosyjskiego w Polsce. Publicznie kwestionował sens zachodnich sankcji, postulował zbliżenie z Moskwą i Mińskiem, a po rosyjskiej agresji na Ukrainę współtworzył organizacje i inicjatywy sprzeciwiające się wsparciu dla Kijowa. Fotografował się z rosyjskim ambasadorem w Polsce już po wybuchu wojny i prowadził wywiady z przedstawicielami rosyjskich elit politycznych.

Tylko u nas – Zandberg: Braun rośnie, kiedy państwo zapomina o obywatelach

Sprawozdanie finansowe jest rocznym zestawieniem danych pokazujących sytuację majątkową i finansową jednostki. Obejmuje ono przede wszystkim bilans, rachunek zysków i strat oraz informację dodatkową.

W przypadku większych podmiotów dokumentacja bywa rozszerzona o rachunek przepływów pieniężnych oraz zestawienie zmian w kapitale własnym. Jego celem jest przedstawienie rzetelnego obrazu działalności firmy – zarówno wspólnikom, jak i instytucjom państwowym.

Zobacz też: Niska dostępność, wysokie ceny. Dlaczego tak trudno jest kupić pellet?

W 2026 roku obowiązek ten nie uległ zmianie w stosunku do poprzednich lat – dotyczy tych samych podmiotów, a terminy zależą głównie od dnia bilansowego.

Obowiązek sporządzania sprawozdania finansowego nakłada ustawa o rachunkowości przede wszystkim na następujące podmioty:

• spółki akcyjne,

• spółki z ograniczoną odpowiedzialnością,

• spółki komandytowo-akcyjne,

• stowarzyszenia i fundacje prowadzące działalność gospodarczą,

• jednoosobowe działalności gospodarcze, spółki jawne, partnerskie czy cywilne, jeśli ich przychody w poprzednim roku obrotowym przekroczą równowartość 2 milionów euro,

• jednostki sektora finansów publicznych, spółdzielnie czy jednostki samorządu terytorialnego.

Od 1 października 2018 roku wszystkie sprawozdania finansowe składa się obligatoryjnie w formie elektronicznej, czyli e-sprawozdań, za pośrednictwem Portalu Rejestrów Sądowych do KRS lub repozytorium dokumentów finansowych.

Czytaj także: Mroźna zima da nam po kieszeniach. Zapłacimy 4 mld więcej niż w 2025 roku

Dla podmiotów, których rok obrotowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym, sprawozdanie finansowe za 2025 rok należy sporządzić do 31 marca 2026 roku. Właśnie wtedy mijają trzy miesiące od dnia bilansowego przypadającego na 31 grudnia 2025 roku. 

Następnie dokument musi zostać zatwierdzony przez właściwy organ, na przykład zgromadzenie wspólników, nie później niż do 30 czerwca. Kolejnym krokiem jest jego złożenie – w przypadku podmiotów wpisanych do KRS – w terminie 15 dni od zatwierdzenia, co w praktyce najczęściej oznacza graniczną datę 15 lipca.

Spółki i organizacje wpisane do rejestru przedsiębiorców składają sprawozdania poprzez Repozytorium Dokumentów Finansowych. Podmioty niewpisane do KRS, ale prowadzące księgi rachunkowe, przekazują dokumenty do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej za pośrednictwem systemu e-Sprawozdania Finansowe. Dokument musi być sporządzony w strukturze logicznej XML i podpisany elektronicznie przez osoby uprawnione, najczęściej wszystkich członków zarządu.

Zobacz też: Odroczenie KSeF do 2027 r.? PiS chce ulgi dla mikroprzedsiębiorców

Niedopełnienie obowiązku złożenia sprawozdania finansowego nie jest jedynie formalnym uchybieniem. Sąd rejestrowy może wszcząć postępowanie przymuszające, nałożyć grzywnę, a w skrajnych przypadkach nawet doprowadzić do wykreślenia podmiotu z rejestru. Odpowiedzialność spoczywa na kierowniku jednostki, czyli w przypadku spółek kapitałowych – na członkach zarządu. To oznacza realne ryzyko sankcji finansowych i konsekwencji prawnych.

Zapraszamy na briefing prasowy ZNP we wtorek, 17 lutego o godz. 14:10 przed wejściem do Ministerstwa Edukacji Narodowej w Warszawie (al. Jana Chrystiana Szucha 25).

17 lutego 2026 r. o godz. 14:30 odbędzie się w Ministerstwie Edukacji Narodowej spotkanie uzgodnieniowe projektu rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej ws. wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli. W uzgodnieniach z Ministrem Edukacji weźmie udział delegacja Związku Nauczycielstwa Polskiego w składzie:

• Sławomir Broniarz, prezes ZNP
• Urszula Woźniak, wiceprezes ZG ZNP
• Krzysztof Lisowski, prawnik ZG ZNP

ZNP konsekwentnie domaga się wyższego wzrostu wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli w roku 2026 niż zaproponowana przez rząd w ustawie budżetowej 3-procentowa waloryzacja. W projektowanym rozporządzeniu płacowym zaproponowano, by minimalne stawki wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli wzrosły:

• dla nauczycieli nieposiadających stopnia awansu zawodowego (nauczycieli początkujących) – o 155 zł brutto

• dla nauczycieli mianowanych – o 159 zł;

• dla nauczycieli dyplomowanych – o 186 zł.

Wynagrodzenie zasadnicze nauczyciela z tytułem magistra i przygotowaniem pedagogicznym po 3-procentowej waloryzacji wyniesie:

• początkujący – 5 tys. 308 zł brutto,
• mianowany — 5 tys. 469 zł brutto,
• a dyplomowany — 6 tys. 397 zł brutto.

10 lutego 2026 r. Prezydium ZG ZNP przyjęło Stanowisko wobec proponowanych zmian wysokości wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli w roku 2026.

ZNP domaga się:

• wyższego wzrostu wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli w roku 2026 niż zaproponowana przez rząd w ustawie budżetowej 3-procentowa waloryzacja,
• niezwłocznego procedowania Inicjatywy ZNP „Godne płace i wysoki prestiż nauczycieli”,
• likwidacji spłaszczenia wynagrodzeń zasadniczych między nauczycielami bez stopnia awansu zawodowego a nauczycielami mianowanymi.

Konferencja prasowa ZNP 13.02.2026

The post Briefing prasowy ZNP 17.02.2026 appeared first on ZNP.