Wchodzisz i wiesz

Do akcji wkroczyła policja z Opola i Brzegu. Funkcjonariusze zabezpieczyli na miejscu prawie 64 kilogramy narkotyków.

Śledczy oszacowali, że czarnorynkowa wartość tej nietypowej przesyłki wynosi około 2,5 miliona złotych.

Ze wstępnych ustaleń policji wynika, że narkotyki mogły pochodzić z „transgranicznego przemytu”, a w ręce pracowników przedsiębiorstwa trafiły oczywiście przez pomyłkę.

Brzescy funkcjonariusze rozpoczęli w tej sprawie śledztwo pod nadzorem prokuratury.

Zobacz także: Akcja policji na Podlasiu. Przechwycono narkotyki warte 36 mln złotych

Za przyjęciem rządowego projektu zmienionego w komisji administracji i spraw wewnętrznych było 231 posłów, 180 głosowało przeciw, a 18 wstrzymało się od głosu.

Wcześniej Sejm nie przyjął wniosku klubu PiS o odrzucenie ustawy.

Blisko 200 artykułów nowej ustawy o koordynacji działań antykorupcyjnych oraz o likwidacji CBA zmienia ok. 150 ustaw, których przepisy odnosiły się do CBA.

Oprócz likwidacji ustawa wyznacza też zasady ochrony antykorupcyjnej, którą można obejmować „przedsięwzięcia cechujące się zwiększonym ryzykiem wystąpienia korupcji lub działań godzących w interesy ekonomiczne państwa”.

Czytaj także: „Afera śmieciowa” we Wrocławiu. Agenci CBA przeszukują urząd miasta

W debacie sejmowej minister koordynator służb specjalnych Tomasz Siemoniak zapewniał, że po zniesieniu CBA żadna sprawa nie zginie, żadna nie przepadnie.

Za koordynację działań antykorupcyjnych ma odpowiadać premier – poprzez ministra koordynatora służb specjalnych – a odpowiedzialnymi bezpośrednio za realizację zadań ustawa czyni służby ochrony antykorupcyjnej: policję, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Służbę Kontrwywiadu Wojskowego.

Ich opieką mają być objęte działania dotyczące opracowania lub uzgodnienia projektów aktów normatywnych lub procedur regulujących wydatkowanie środków publicznych albo dotyczących zmian w strukturze właścicielskiej. Służby ochrony antykorupcyjnej mają też pilnować procedur udzielania zezwoleń i koncesji oraz zamówień publicznych organów administracji rządowej, jednostek podległych im i nadzorowanych oraz państwowych osób prawnych.

Czytaj także: Prorektor Collegium Humanum w rękach CBA. Chciał uciec za granicę

Nadzór ma objąć też podmioty zewnętrzne realizujące przedsięwzięcia rządowe. Wykaz takich przedsięwzięć objętych osłoną antykorupcyjną prowadzony przez premiera oraz informacje o objęciu taką osłoną nie stanowią informacji publicznej – wynika z ustawy.

Rządowy projekt ustawy trafił do Sejmu 24 października 2025 roku. W listopadzie posłowie zajęli się nim podczas pierwszego czytania na posiedzeniu Sejmu. Marszałek skierował tekst do komisji administracji i spraw wewnętrznych z zaleceniem zasięgnięcia opinii komisji ds. służb specjalnych. Opinię komisja wydała na początku grudnia. Podkomisja pracowała nad projektem od powołania 8 stycznia do 9 lutego.

Z uzasadnienia projektu rządowego wynikało, że w CBA jest ok. 1260 etatów funkcjonariuszy i 200 pracowników cywilnych. Po wejściu w życie regulacji 935 etatów funkcjonariuszy i wszyscy pracownicy Biura zostaną przeniesieni do policji.

Czytaj także: Imprezy w lokalu konspiracyjnym CBA. Były wicedyrektor oskarżony

Do nowego Centralnego Biura Zwalczania Korupcji ma trafić także ok. 300 funkcjonariuszy i pracowników cywilnych z innych jednostek policji. 180 etatów funkcjonariuszy trafi do ABW, a 145 do KAS. Część osób skorzysta z uprawnień emerytalnych nabytych w CBA – planowali projektodawcy.

Za ustawą w debacie opowiedziały się kluby KO, PSL-TD, Lewica, Centrum i Polska 2050, przeciwko był PiS, a Konfederacja była zdania, że będzie weto prezydenta.

Zdaniem PiS likwidacja to zemsta za działania funkcjonariuszy CBA wobec polityków obecnego rządu. Posłowie koalicji przypominali, że szczególnie poważne wątpliwości wzbudziły przede wszystkim sprawa wykorzystania przez CBA systemu Pegasus, m.in. inwigilowania Krzysztofa Brejzy i jego rodziny, ale też afera gruntowa z 2007 roku, czy sprawa rzekomego zakupu nieruchomości w Kazimierzu Dolnym przez b. prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego.

Partie tworzące rząd zapisały likwidację CBA w umowie koalicyjnej.

Przepisy mają wejść w życie 1 października, ale część artykułów dotyczących przygotowania likwidacji biura – 1 lipca. Ustawa trafi teraz do Senatu.

Czytaj także: Siemoniak w Sejmie: Audyty pokazały patologię CBA

Sejm RP jako konstytucyjny organ ma prawo wyrażać swoje stanowiska i opinie w uchwałach, ale nie jest uprawniony do oceniania pozycji i statusu innego konstytucyjnego organu – Trybunału Konstytucyjnego, w tym sędziów i jego Prezesa. Takie działanie jest rażąco sprzeczne z konstytucyjnymi zasadami podziału władz państwa oraz odrębności władzy sądowniczej i niezależności sędziowskiej. Wpisuje się w szereg działań władz ustawodawczej i wykonawczej w Polsce, które godzą w porządek konstytucyjny.

To działania groźne dla instytucji państwa i dla jego obywateli, które skutkują gigantycznym chaosem np. z powodu kwestionowania wyroków wydawanych przez jedną trzecią sędziów w Polsce. Efektem jest też nierespektowanie orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, w tym tych tak istotnych społecznie. Warto po raz kolejny podkreślić, iż wbrew tytułowi uchwały, TK nie jest sądem w rozumieniu polskiej Konstytucji, a trybunałem (patrz: rozdział VIII Konstytucji).

Pan Sędzia Bogdan Święczkowski został powołany na urząd Prezesa zgodnie z Konstytucją RP przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, który wybrał go spośród dwóch kandydatów wyłonionych przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Trybunału, w którym brało udział 13 sędziów – wyłonionych w przejrzystej procedurze, zaprzysiężonych przez Prezydenta RP (przypominamy, że kworum podczas Zgromadzenia wynosi 10 sędziów). 

Żaden organ – polski, europejski czy międzynarodowy – nie ma kompetencji do kwestionowania tego wyboru ani do podważania statusu Prezesa i sędziów Trybunału Konstytucyjnego. Kadencja Bogdana Święczkowskiego jako Prezesa upływa 9 grudnia 2030 r. 

Arbitralne stanowiska Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej czy Europejskiego Trybunału Praw Człowieka są pozbawione podstaw traktatowych, pozostają wyłącznie dywagacjami o charakterze historycznym i nie odnoszą się do obecnego ukształtowania polskiego Trybunału Konstytucyjnego. Bezkrytyczne powoływanie się w sejmowej uchwale na takie opinie stanowi dobrowolne zrzeczenie się własnej suwerenności i może być uznawane za działanie sprzeczne z polską racją stanu.

Prawniczy komentarz poświęca temu problemowi sędzia TK w stanie spoczynku:
https://www.mariuszmuszynski.pl/2026/03/11/nasze-posly/ 

Sąd zobowiązał oskarżoną także do wypłaty ponad 3 tys. zł tytułem naprawienia szkody oraz 30 tys. zł zadośćuczynienia dla pokrzywdzonej. Małgorzata W. musi również pokryć część kosztów procesu.

Jak ustalili śledczy, do zdarzeń doszło w miejscu pracy przy ulicy Myśliwieckiej w Warszawie. Konflikt między kobietami miał rozpocząć się po tym, gdy pokrzywdzona – wieloletnia pracownica firmy – zaczęła zwracać nowej koleżance uwagę na różne nieprawidłowości w pracy. Z czasem napięcie między nimi zaczęło narastać.

Od połowy listopada 2024 r. pokrzywdzona zauważyła, że pozostawiane przez nią napoje zmieniają smak i kolor. Po ich wypiciu pojawiały się niepokojące objawy, m.in. bóle brzucha, pieczenie w gardle, duszności, a nawet omdlenia. Lekarze stwierdzili później u kobiety oparzenia chemiczne błony śluzowej jamy ustnej i przełyku.

Podejrzewając, że ktoś celowo ingeruje w jej napoje, pokrzywdzona zainstalowała w miejscu pracy ukrytą kamerę. Nagranie zarejestrowało moment, w którym współpracownica dolewa do jej napoju środek czyszczący. - No stoi herbatka, więc wiesz, o co chodzi – relacjonowała swojej koleżance przez telefon oskarżona.

Badania toksykologiczne potwierdziły później obecność detergentów w zabezpieczonych próbkach napojów. Biegli wskazali, że spożywanie takich substancji mogło doprowadzić do poważnych uszkodzeń przewodu pokarmowego, a nawet stanowić zagrożenie dla życia.

W sprawie oskarżona była również druga kobieta. Zdaniem śledczych miała wiedzieć o działaniach sprawczyni i nie powiadomić o nich odpowiednich służb. Sąd nie dopatrzył się jednak w jej zachowaniu przestępstwa i uniewinnił ją od zarzutu.

Czytaj też: Została zamordowana, bo postawiła się dyktaturze Putina

W Sejmie wicepremier Radosław Sikorski krytykował prezydenta i opozycję za sprzeciw wobec przyjęcia unijnego programu.

Jego wystąpienie zakłócali posłowie PiS. Sikorski zwrócił się do prowadzącego obrady marszałka Włodzimierza Czarzastego, z pytaniem, czy mógłby uspokoić posła PiS Antoniego Macierewicza, który próbował dyskutować z nim z ław poselskich. Czarzasty odparł: „obawiam się, że nie”.

Wtedy Sikorski w ostrych słowach zwrócił się do Antoniego Macierewicza. 

– Antek, świrze, gdzie są Caracale, gdzie są mistrale za jedno euro, gdzie są dowody na zamach smoleński? – zapytał wicepremier. 

– Są dowody! Pan jest kłamcą! – wykrzyczał w jego stronę Macierewicz.

– Do programu SAFE wchodzą Włochy, rządzone przez prawicę. Czy Giorgia Meloni chce oddać Włochy pod niemiecki but? Naprawdę w to wierzycie? Czy premier Viktor Orban chce oddać Węgry pod niemiecki but? – mówił dalej Sikorski. 

Podczas dzisiejszego nadzwyczajnego posiedzenia Rada Ministrów przyjęła uchwałę, na podstawie której rząd zrealizuje finansowany z unijnych pożyczek program „Polska Zbrojna”. 

W ramach unijnego programu pożyczkowego SAFE Polska miała otrzymać i przeznaczyć na obronność około 44 miliardów euro, czyli ponad 186 miliardów złotych. Rząd chciał, by 89 procent tych środków trafiło do polskich firm zbrojeniowych. 

Prezydent Karol Nawrocki zapowiedział w czwartek, że nie podpisze ustawy wdrażającej ten program i zaapelował o podjęcie prac nad jego propozycją, nazywaną SAFE zero procent.

Czytaj też: Weto nie zablokuje SAFE. Bruksela przygotowuje umowę z Polską