Wchodzisz i wiesz

Zgodnie z orzeczeniem Cywilnego Sądu Kasacyjnego Sądu Najwyższego Ukrainy, wysokość odszkodowania wyniosła 500 tysięcy hrywien (ok. 11,5 tys. dol.). Sąd uznał, że twórcy serialu wykorzystali imiona i nazwiska prawdziwych osób bez ich zgody, co narusza prawa osobiste niemajątkowe.

W uzasadnieniu sąd zauważył, że ​​wymóg usunięcia pojedynczych scen z już opublikowanego i szeroko rozpowszechnionego serialu telewizyjnego nie jest skutecznym i proporcjonalnym sposobem ochrony praw. Zdaniem sędziów, taka ingerencja nie niweluje faktu samego naruszenia i może naruszyć integralność dzieła sztuki, a także wpłynąć na prawa innych osób.

Czytaj także: Jan Nowicki ciągle za czymś gonił. „Był niespełniony”

Jednocześnie Sąd Najwyższy potwierdził fakt bezprawnego użycia nazwisk i podwyższył kwotę odszkodowania w porównaniu z orzeczeniem sądu apelacyjnego.

Ludmiła Ignatenko pozwała HBO w 2020 roku. Argumentowała, że ​​serial nie był dokumentem, zawierał fikcję, a użycie jej imienia i nazwiska zmarłego męża jako imion bohaterów nastąpiło bez jej zgody.

Jak podkreśliła w pozwie, doprowadziło to do poważnych cierpień psychicznych, nadmiernej uwagi mediów i otoczenia, a także konieczności zmiany miejsca zamieszkania. Początkowo domagała się usunięcia scen, zakazu dystrybucji serialu oraz odszkodowania w wysokości 2,5 miliona hrywien.

Sąd pierwszej instancji oddalił powództwo, ale sąd apelacyjny uznał serial za dzieło sztuki i stwierdził naruszenie, przyznając 144 tys. hrywien odszkodowania (ok. 3300 dol.). Ostatecznie Sąd Najwyższy Ukrainy podtrzymał orzeczenie, że użycie nazwisk było bezprawne, ale podwyższył kwotę szkody moralnej do 500 tys. hrywien.

Czytaj także: Złote Globy rozdane. Polskie akcenty w nagrodzonym filmie

Białorusin Wasyl Ignatenko był jednym z pierwszych strażaków przybyłych na miejsce katastrofy w elektrowni jądrowej w Czarnobylu 26 kwietnia 1986 r. Otrzymawszy śmiertelną dawkę promieniowania, 25-letni strażak zmarł dwa tygodnie później i został pochowany w Moskwie. Dziś jest czczony jako Bohater Ukrainy, a w rodzinnym Braginie jego osobę uhonorowano pomnikiem z brązu.

Pięcioodcinkowy dramat historyczny „Czarnobyl” to wspólna produkcja amerykańskiego HBO i angielskiego Sky, który trafił na ekrany w 2019 r. Fabuła koncentruje się na szczegółowej rekonstrukcji katastrofy, poświęceniu służb oraz skomplikowanym procesie odkrywania prawdziwych przyczyn katastrofy. Ten miniserial, który zyskał duże uznanie krytyków, nie tylko odzwierciedla tragedię spowodowaną przez człowieka w 1986 roku, ale także stawia głębokie pytania o cenę ludzkich kłamstw.

Filmowcy poinformowali o swej decyzji agencję Interfax-Ukraina. Zakaz emisji „Modlitwy za hetmana Mazepę” ma związek z udziałem w filmie rosyjskiego aktora Nikity Dżigurdy, który znajduje się na liście osób „stanowiących zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego” Ukrainy.

Decyzja odnosi się do produkcji z 2010 roku zatytułowanego „Modlitwa za hetmana Mazepę. Nowa wersja”. Jest to skrót oryginalnego filmu z 2001 roku. Agencja Filmowa Ukrainy nie poinformowała, czy embargo obejmuje też starszą wersję z 2001 roku.

Ukraińska produkcja ma dużego pecha, bo już wcześniej filmu tego nie rekomendowano do wyświetlania w Federacji Rosyjskiej ze względu na jego rzekomo antyrosyjskie przesłanie (film przedstawia w negatywnym świetle cara Rosji Piotra I).

Zobacz także: Kat i jego psychiatra. „Norymberga” z Russellem Crowe’em w TVP VOD

Filmowe sankcje dotyczą też kilku filmów z udziałem innego rosyjskiego aktora – Jurija Kołokolnikowa (mającego także kanadyjskie obywatelstwo) – m.in. produkcji „Tenet” w reżyserii Christophera Nolana. Na czarną listę trafił również dobrze znany w Polsce film „Terminal” (z Tomem Hanksem w roli głównej) – ze względu na pojawienie się tam Rosjanina Walerija Nikołajewa.

Śmierć dyplomaty nastąpiła zaledwie dzień po tym, jak mieszkający na Cyprze były szef Uralkali Władisław Baumgertner przestał kontaktować się z bliskimi i zaginął.

Według informacji przekazanych cypryjskiej policji przez rosyjską ambasadę, pracownik został znaleziony martwy w swoim gabinecie. Miał popełnić samobójstwo i pozostawić list pożegnalny, który został przekazany do Moskwy.

Funkcjonariusze nie zostali wpuszczeni na teren ambasady, a o zdarzeniu poinformowano ich – jak podaje ANT1 – dopiero kilka godzin po odnalezieniu ciała. Ciało zostało przekazane władzom cypryjskim na dziedzińcu kompleksu ambasady. Lokalnej policji nie zezwolono na prowadzenie czynności śledczych wewnątrz budynku. Sekcja zwłok została zaplanowana na poniedziałek.

Czytaj także: Nazistowskie mundury, narkotyki, molestowanie. Bundeswehra wyjaśnia skandal

Zgodnie z Konwencją wiedeńską o stosunkach dyplomatycznych, władze państwa przyjmującego nie mogą wejść na teren ambasady innego kraju bez zgody jej kierownictwa. Dotyczy to również sytuacji, w których dochodzi do zgonu wymagającego wyjaśnienia.

Policja Cypru powiadomiła o sprawie ministerstwo spraw zagranicznych i prowadzi postępowanie w sprawie okoliczności zdarzenia. Do działań włączyły się także służby bezpieczeństwa republiki.

Od początku stycznia Cypr sprawuje prezydencję w Radzie Unii Europejskiej. W swoim programie kraj ten zadeklarował m.in. dalsze wsparcie dla Ukrainy oraz potępił tzw. „hybrydowe ataki” przeciwko UE, wskazując na udział Moskwy w ich organizowaniu.

Czytaj także: Rosyjscy szpiedzy atakują. NATO martwi się o polską placówkę

10 stycznia cypryjskie władze, przy wsparciu wolontariuszy, śmigłowców i dronów, rozpoczęły poszukiwania 56-letniego Władisława Baumgertnera. Biznesmen nie pojawił się w swojej rezydencji w Limassol od środy 7 stycznia. Jak informował portal Philenews, ostatni sygnał z jego telefonu został zarejestrowany w nadmorskiej, stromej okolicy niedaleko wioski Pissouri.

Baumgertner w latach 2003–2013 zasiadał w kierownictwie Uralkali, pełniąc m.in. funkcję dyrektora generalnego. Był także przewodniczącym rady nadzorczej Białoruskiej Kompanii Potasowej (BKK).

Zaginięcie Baumgertnera nastąpiło miesiąc po tym, jak Waszyngton zniósł sankcje wobec Białoruskiej Kompanii Potasowej w zamian za uwolnienie przez Mińsk 123 więźniów politycznych.

Czytaj także: Trump rozważa atak na Iran. „Mamy na stole bardzo mocne opcje”

12 stycznia 2026 r. w Trybunale Konstytucyjnym odbyło się trzecie spotkanie z cyklu „Dobre prawo dla Polski”, stanowiącego platformę pogłębionej debaty nad kierunkami zmian ustrojowych oraz wyzwaniami stojącymi przed współczesnym konstytucjonalizmem w Polsce.

Spotkania organizowane z inicjatywy Prezesa Trybunału Konstytucyjnego Bogdana Święczkowskiego gromadzą przedstawicieli środowisk naukowych, prawniczych i społecznych, tworząc przestrzeń do wymiany argumentów oraz formułowania propozycji systemowych wzmacniających zasadę demokratycznego państwa prawnego.

Podczas styczniowego spotkania szczególną uwagę poświęcono szeroko rozumianej problematyce funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości. Dyskusja koncentrowała się na wyznaczaniu kierunków dalszych rozmów i analiz w tym obszarze, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeby spójnego podejścia systemowego oraz uporządkowania relacji pomiędzy władzą sądowniczą a pozostałymi organami państwa.

W debacie udział wzięli Prezes Trybunału Konstytucyjnego Bogdan Święczkowski, Wiceprezes Trybunału Konstytucyjnego Bartłomiej Sochański, a także uznani przedstawiciele nauki prawa oraz eksperci z zakresu prawa konstytucyjnego – prof. Anna Łabno, prof. Ryszard Piotrowski, prof. Genowefa Grabowska oraz przedstawiciele organizacji prawniczych i społecznych.

Trzecie spotkanie potwierdziło potrzebę kontynuowania cyklu jako stałego forum eksperckiej debaty, ukierunkowanej na wypracowanie rekomendacji służących wzmocnieniu stabilności ustrojowej państwa.

„Podjąłem decyzję, że nie pozwolę, aby moje dzieci zostały pozbawione opieki matki, a moja żona – w zastępstwie za mnie – stała się ofiarą psychopatycznej zemsty Donalda Tuska. Dlatego wystąpiłem o objęcie jej międzynarodową ochroną” – napisał Zbigniew Ziobro w emocjonalnym wpisie na portalu X.

Patrycja Kotecka-Ziobro to postać, której zawodowa droga od lat budzi zainteresowanie mediów – zarówno ze względu na dynamiczną karierę, jak i związki z polityką. Urodzona w 1978 roku w Warszawie, ukończyła dziennikarstwo na Uniwersytecie Warszawskim. Jeszcze w czasie studiów rozpoczęła współpracę z Telewizją Polską, a równolegle pracowała jako modelka i fotomodelka.



Pierwsze doświadczenia zdobywała w mediach tabloidowych i interwencyjnych. Pisała m.in. dla „Super Expressu” i „Życia Warszawy”, rozwijając się jako dziennikarka śledcza. Z czasem przeniosła się do telewizji – była związana z TV4, gdzie w 2005 roku pojawiła się w programie „Detektor”, a następnie z Telewizją Polską. W TVP współpracowała m.in. przy „Sensacjach XX wieku” Bogusława Wołoszańskiego.

Czytaj także: Europejski Nakaz Aresztowania. Sędzia wyłączony ze sprawy Romanowskiego

Jej pozycja w mediach rosła. W 2007 roku, po objęciu funkcji prezesa TVP przez Andrzeja Urbańskiego, została zastępczynią dyrektora Agencji Informacji TVP, co było jednym z najwyższych stanowisk w jej dotychczasowej karierze. Dwa lata później, na wniosek wiceprezesa TVP Piotra Farfała, została zwolniona z pracy w TVP, a jej zawodowa droga zaczęła zmierzać w zupełnie innym kierunku.

Po odejściu z telewizji Kotecka-Ziobro weszła w świat public relations, komunikacji i marketingu. To wtedy zaczęła budować pozycję menedżerską poza mediami, przygotowując się do największego przełomu w swojej karierze.

Najpierw rozpoczęła pracę jako kierowniczka ds. projektów medialnych w firmie Apella, wywodzącej się z założonej w 2005 firmy Media SKOK, powołanej do prowadzenia obsługi marketingowej Spółdzielczych Kas Oszczędnościowo-Kredytowych (SKOK).  Prowadziła także prawicowy portal internetowy wPolityce, założony przez braci Jacka i Michała Karnowskich.

Przełom nastąpił w 2016 roku, gdy objęła stanowisko dyrektorki marketingu w firmie ubezpieczeniowej Link4, należącej do grupy PZU. Odpowiadała tam m.in. za sprzedaż internetową i strategię marketingową. W 2020 roku dołączyła do zarządu spółki, gdzie pracowała przez niespełna trzy lata.

Media szeroko opisywały jej wysokie wynagrodzenia i odprawy w Link4, sięgające wielomilionowych kwot. Krytycy łączyli jej karierę z pozycją polityczną męża, Zbigniewa Ziobry. 

Czytaj także: Łapówki za rejestracje aut. Afera korupcyjna we Wrocławiu

Po odejściu z Link4 jej ścieżka zawodowa ponownie skręciła w stronę polityki. W 2020 roku pojawiły się informacje o jej pracy w strukturach Parlamentu Europejskiego przy grupie Europejskich Konserwatystów i Reformatorów. Od 2024 roku oficjalnie pełni funkcję asystentki europosłów Prawa i Sprawiedliwości, m.in. Patryka Jakiego, Jacka Ozdoby czy Daniela Obajtka.

Prywatnie Patrycja Kotecka-Ziobro jest żoną Zbigniewa Ziobry. Ma dwóch synów: Jana, urodzonego w 2011 roku, oraz Andrzeja, urodzonego w 2015 roku.

Czytaj także: Najwyższe w historii zużycie prądu w Polsce. Rekord pobity

12 stycznia 2026 r. Prokuratura Regionalna w Warszawie skierowała do sądu pierwszy akt oskarżenia w śledztwie dotyczącym nieprawidłowości w Narodowym Centrum Badań i Rozwoju. Obejmuje on 33 osoby – przedsiębiorców oraz tzw. „słupy”. Oskarżeni mają odpowiadać m.in. za udział w zorganizowanej grupie przestępczej, oszustwa na szkodę NCBiR, wystawianie fałszywych faktur VAT oraz pranie brudnych pieniędzy.

Z ustaleń prokuratury wynika, że od czerwca 2022 r. do stycznia 2024 r. oskarżeni działali w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, której celem było wyłudzanie pieniędzy z Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. Środki pochodziły z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

„Grupa zawierała umowy inwestycyjne i grantowe za pośrednictwem funduszy Scitech Fund, w ramach programu »Inteligentny Rozwój 2014-2020 – BRIDGE ALFA« i konkursu »Szybka Ścieżka – Innowacje Cyfrowe«. Współpracowano ze spółkami formalnie prowadzonymi przez tzw. słupy, które w rzeczywistości nie prowadziły żadnych prac badawczo-rozwojowych. Projekty były tworzone wyłącznie po to, aby uzyskać dofinansowanie” – czytamy w komunikacie prokuratury.

Po otrzymaniu grantów pieniądze były przelewane na konta innych podmiotów pod pozorem fikcyjnych transakcji. Miały je potwierdzać fałszywe faktury VAT lub pozorne wypłaty wynagrodzeń. Następnie środki były wypłacane w gotówce, co – według prokuratury – miało służyć ukryciu ich przestępnego pochodzenia.

Śledczy ustalili, że oskarżeni wyłudzili z NCBiR niemal 5 mln zł, a usiłowali pozyskać blisko 43 mln zł.

Wobec 10 oskarżonych, którzy przyznali się do popełnienia zarzucanych im czynów, Prokuratura Regionalna w Warszawie wystąpiła do Sądu Okręgowego w Warszawie z wnioskami o wydanie wyroków skazujących w trybie art. 335 § 2 Kodeksu postępowania karnego.

Jednocześnie postępowanie jest kontynuowane wobec 28 podejrzanych, w tym Hanny S., byłej zastępczyni dyrektora NCBiR w latach 2022-2023. Prokuratura zapowiada, że w najbliższym czasie do sądu trafią kolejne akty oskarżenia w tej sprawie.

Czytaj też: „Tak działał układ zamknięty”. Kwiatkowski o rozdziale wpływów w Zjednoczonej Prawicy